Akrostij

Ansızın dünya karardı, semadan süzüldü yıldızlar, ay saklandı yüreğimin orta yerine

Razı olmadığım bir kaderi yaşamaya mahkûm ettiler beni sanki bütün insanlar

Zavallı demeye başladılar

Uçsuz bucaksız bir coğrafyada yalnız başınayım gidiyorum nereye gittiğimi bilmeden

Kanatsız bir kuş gibi uçmayı özledim farklı ufuklara

Acısı dinmiyor yediğim kurşunların arkamdan

Rüzgâr bile beni alıp götürmüyor

Atamadığım tek düşüncesin kafamdan

Canımı sıkıyor sensiz yaptığım her şey

Ağlamaların bilene tadı yok sen yanımda olmadan..

Bugün yine kimse yok yanımda,

Ellerimde bir bedenin sıcaklığı bilene yok, sen yoksun kollarımın arasında

Lütfen ağlama diyen biride yok, hak ettin sen dercesine

Kumlara yalın ayak basıyorum ayak izlerimde seni görüyorum

İnatlaşmış benle geceler uyutmuyorlar, sana arzuyu getirdik diyorlar

Her sabah ama yine aynı hüzün ben uykusuz, ben sensiz...

Atıyorum bazen bir parça içimden dışarıya, bu hastalık her gün daha da ilerliyor.

Tek gerçektin ellerimde tuttuğum ve de

Islattığım gözlerimde

Rakibi olmayan tek canlı varlık içimde derinlerde...

Anlatamadı bu yürek sana derdini, bense istedim ol çare

Lakin bilemedim sevgiye benim kadar aç olduğunu

Anlayamadım yüreğindeki benim kaç kırat olduğunu

Rahatsız etmek istemedim sen beni severken, sessizliği sevdi kalbimin seni

Uzaklarda sın şimdi hem de çok uzaklarda, bensiz bir kara parçasında

Nefes alışını duyamayınca yanı başımda bükülüyor içimde bir şeyler

Uslanmış bedenim üşüyor her dakika yalnızlığının soğuğunda titrer

Tut şu elimi diyemiyor dudaklarım

Unuttum seni demek haram gibi geliyor

Lügat da karşılığı yok içimde kopan anların...

Uzanıp hayaline sarılıp ağlamak tek yaptığım

Polis beni arıyor dışarıda, seni üzmek en büyük günahım.

Gitme, kal yanımda öpeyim biraz daha seni, diyemedim sana

İntikamı aşkının bu kadar acı gelecekti nerden bilebilirdim ki bana

Duruyorum bazen kuytu bir birahanenin önünde

Ellerim uzanıyor yasaklara, dur diyorsun bana bu çare değil geçmişi silmeye

Canım acıyarak yola devam ediyorum

En sonunda varıyorum bir lokantaya

Karşımda sen yoksun neye yarar indirdiğim lokmalar boğazıma

Belki otobüsten inersin diye oturup bekliyorum öğrenci yurdu durağında

Elbette ki gelmeyeceksin ama gel sen anlat bunu bana

Lüzumsuz işlerin adamı oldum bu şehirde, oksijen yetmiyor havada

Karanlık kalmış odanı görmek için her gece evine gidiyorum

İstiyorum ki bir ışık yansın girip içeri geleyim yanına

Bana sarılmanı istiyorum ben geldim diyerek

Umutlar içimi acıtıyor şiirlerim artık can yakıyor

Sen varsın okuduğum kitabın her satırında..

Ellerim üşüdüğünde ellerimi ısıtan bir el yok artık yorganımın altında

Ve de ayaklarını ayaklarımın arasına alıp sarılacağım bir beden

Gittin ama ben seni severken...

İnatlaştı şerefsiz bedenim kendimle

Latifedir dedi ama değildi

Erkenden kalktım sabahında ayrılığımızın telefonumda yoktu bir mesaj senden gelen

Rahatsız oldu yüreğim sensiz ilk gecesinde

Yok oldum sanki Malatya dan sen benden gittin gideli

Ortalık karıştı hayatımda,

Korktum seni göremeyeceğim fikri aklımı kemirdiğinde.

Okulumun yolu cehenneme giden bir yol oldu sanki bana

Lütfen al beni yanına diye yalvarır odum Allah'a

Utanıyorum seni arayıp gel demeye

Perişan hayatımı toparla git diyemiyorum sevdiğim tek kişiye

Enkaz altında kaldım çıkamıyorum üzerimde ağır bir yük var

Razıyım senin mutlu olmana yeter ki olmasın başka birisi sana yar..

İzleri hala derimde bu aşkın açtığı yaraların

Yarama tuz basıyor sanki senin yanımda olmayışların

Edecek dua kalmadı Rab'e ne yüzle çıkacağım karşısına

Cefasını çekmeye razı Mert her şeyin kavuşamadıktan sonra Arzusuna

Ebediyete intikal etmek istiyorum artık kavuşamadıktan sonra sana..

Kelimeler yetmiyor duygularımı anlatırken

Anlamını yitirdi tüm cümleler, sensiz cümle bilene kuramıyorum

Mademki bu kadar sevdim neden seni üzdüm anlayamıyorum

Ardından söylenecek tek bir kötü şey bulamıyorum.

Şu fani dünyaya sanki sadece seni sevmek için yollanmışım

Uğrayıp gitmişsin bana hadi görevini yapamadın elveda demişçesine

Nükseden yalnızlığım yapıştı yakama beni ahirete süreklercesine

Umudum kalmadı artık her gün biraz daha benden göç ediyor ben

Uzaklaşıyorum her şeyden

Namım kalacak meçhul, sevdalara yol oldum gidiyorum artık

Umursamaz tavırlara büründüm terk ediyorum yaşamayı

Toprağa tohum olmak istiyorum artık aşkım senin için açsın her yerde

Mevsimler boyu yeşil kalayım, sonbahar yaşatmayayım sana gönlünde

Açayım kapalı kapıları sana, kilitli kalma

Ben seni ağlattım bundan sonra hüzünle karşılaşma..

Uğrasın sana tüm güzellikler, kapını çalsın her gün biz geldik diye...

Kalemler den güzel sözler dökülsün, sönmesin gözlerine ışık tutan mutluluklar

Arzuyu ben sevdim, duysun istiyorum sadece sevdiğini sanan insanlar

Lazım değil bana sensiz uzun bir hayat nede sensiz bir servet

Patika yollarda yalın ayak dolaşırken sevdim ben seni...

Sevdim ama yüzsüzdü seni severken yüreğim

Olmadı çıkartamadın sen yaşatamadığım aşkın tadını

Nedendir terk edişleri sevgililerin, nedendir sebebi üzülmelerin

Senin sevgime sahip çıkmadım, sahibini ısıran düşman bir köpek gibi ısırdı dişlerim

Unutman tek temennim Allah'tan sızısını yaşadığın acıların

Zor olduğunu bilmezdim bu kadar acı olacağını çekilen sancıların

Arzusuna kavuşamayan bir insan meğerse en sefiliymiş dünyanın

Derdim ki hep bana sevgilerin en güzelini ver Allah'a

Ellerime getirmiş bırakmış ben onu göremedim

Keskin bir bıçak gibi kanatıp gidinceye kadar tenimi..

Son mısraları artık yazdığım şu anlarda bir ölüm sessizliğine gömüldüm

Ellerimde geçmişte yaşanmamışlığın açtığı yaralar

Nasır tutmuş gözler ağlamaktan

İstiyorsun ama korkuyorsun biliyorum

Sende bir annenin yavrusu sevmesi gibi sevilmek istiyorsun

Ellerini sıcak tutacak diri bir gövde

Ve gözlerindeki parıltıyı canlı tutacak

Ezmeden seni ayağını yerden kesecek

Cahil bir sevdalı değil, sevmeyi bilen birini arzuluyorsun

Esiri olmayan dış güçlerin kendini bilen

Kalbinde hep ben olayım istiyorsun yani....