Aks

Kader, paslı bir bıçakla kesti damarlarımızı,

Ben kadehlere gömdüm en derin yaramızı.

Bakma geriye, bu yangın sadece beni yakar,

Senin kalbin taşıyamaz bu ağır hülyamızı.

Gözlerin bir orman sessizliği, kıyamam dokunmaya,

Ben alışkınım karanlıkta tek başıma uyumaya.

Bu şehir kurt sürüsü, sen bir narin çiçek,

Dayanamazsın bu rüzgârda solup savrulmaya.

Mühürledim gururumu, attım uçurumlardan,

Beni boş ver; söküp al kendini bu kâbuslardan.

Senin ruhun ipekten, bu dünya ise diken,

Geçemezsin benim geçtiğim o kanlı yollardan.

Öpsem, izi kalır diye korktuğum o bakışın;

Şimdi bir yabancıya en hüzünlü alkışın.

Ben kaybolurum, hiç olmamışım gibi say,

Senin kışın olmasın benim bu son yanışım.

Seni üzer, incitirler; bilmezler kıymetini,

Tanıyamazsın bu devrin o kirli niyetini.

Gülüşlerin hazır değil, bu yük sana çok ağır,

Ben öderim ikimizin de bu aşkta diyetini.