Aksine Vakit

Aksine bir gün

Nur yüzlü adam ekmek attı yola

Kurt bakışlı çocuk koydu duvara

Böceğin suçu yok

O da kabuksuz ve sürüngendi

Böcek ve insan

Farklıydılar, aynı oldular

Bu aynılıkta gece geçti

Sonra, yürümüyordu

Anne ile çocuk

Anne izlerken sokak gürültüsünü

Çocuğun eli uzandı bulvara

Aksine anne

Aksine çocuk

Ve böcek

Böceğin suçu yok ya

Nur yüzlü adam gibi bir kadın

Ağaca bakıyordu

Çoktan göçüp gitmiş ağaca

O an ömründen birazını ölmek istedi

Ama denemedi

Çünkü aksineydi

Zihni ve kalbi