Al Ekmeği Tomalara Kancala Çocuk

Önce!

Devrik bir cümlenin

Soyutunu çıkar dilinde

Açlığa şiirler yaz/

Yürek ez gözlerde

Elinle...

Harami ayinlerini taşla

Taşla ki/sevdaya dönesin

Komün hürriyetlerin

Ciğerine işlesin damarların

Bir türkünün soluğunda

Demlensin saz/

Bir yerlerde

Çocuklar

Gülsün...

Uzak dişil eylemlerinde

Özgürlük ana beslesin

Güvercinleri/

Eteklerinde ekmek

Salkımlarında zeytin

Umutları süpürsün çöpçüler

Kuru çalı anızlarıyla...

Sevgi bir tas çorbayla

Aşk kuru bir karanfil

Geceliğinde girsin düşe

Zaman demlesin kadınlar

Kireç bakır kazanlarda

Namus kirleri çitilensin

Haydi çocuklar!

Barış

Sevgi

Abdullah

Cömert

Bu kara deliğin

Zarlarını çıkaralım ortaya

Büyük masalarda kaybedilen

İffetimizi yamayalım

Beyaz kumlarla...

Acilen satılık;

İlanlarını yırt

Alnımızda alevler saçsa da hürriyet

Ölmeye alışkınız tenimizde zürriyet

Çağıdır umudun tozlarından süzecek

Barış şarkılarını yüreklerden ezecek

Al ekmeği soluğunda mayala çocuk!

Tomaların önünde heyula çocuk/