Alazlanmış Duyarlıklar-2
1.
biliyorsun
belki bin kere bozdum tövbemi
gene de gittin
uzun erimli bir kış belirdi göğsünde
serçeler uçmasını unuttu
tuğla tuğla örülürken elem tapınakları
kalemler kâğıtlar külliyen sustu
2.
albümlere bakamazsın
o fotoğraflar ağlatır seni
o fotoğraflarda telâfisi imkânsız ayrılıklar
ölümler saklı
3.
seni nehirlerle kıyaslıyorum
bunu bil, bunu özümse!
kürdilihicazkâr makamında bir şarkısın sen
söylendikçe çoğullaşan
iliğimde kemiğimde
4.
sen
söylemine vurgun olduğum kadın
beni yont!
beni yık!
ve yeniden inşâ et!
eylemine vurgun olduğum kadın
5.
yalınayak koşuyorsun, yumrukların sıkılı
gözlerin sürmeli, kan çanağı kalbin
nereye koşsan bir yılgı keser önünü
keser vicdan âzapları
gaddar adamlar söker senin kıpkırmızı gülünü
6.
benim alazlanmış sesim
senin tarazlanmış sesine eriştiğinde
başka güzel doğar güneş
başka güzel selâmlaşır insanlar
sesim sesinle birleştiğinde
7.
ışıkların sönük gene perdelerin çekili
tabuta benzer bir dal uzanmış pencerene
meğer ne uzun sürermiş kederlenmenin ömrü
anlat onu, anlat onu, balkonunda fesleğene
8.
çağdaş acılardan geçirildin sen
yüzün o zamanlardan yıkılmış mâbet gibi
buna karşın kesinkes savsaklamadın
nerde etkileyici bir aşk şiiri okusan
onu seve-sevine ezberlemeyi
9.
ey sevgili!
gizemli şiirdaşım
seni yorumlamakta pek âciz kalıyorum
olanca kalbimle yalvarıyorum
binbirinci kere bağışla beni