Aldanmış Dünün Yarına Yazgısı...

Ellerden düşen bir yaşam zamana sızan

Bir yok oluş öyküsü hayata dem vuran...

Yanılgılar yumağı bir gökyüzü

Kirli bir coğrafya yaşamdan arta kalan...

Neleri çaldı yaşam hakkı olmadan

Neleri götürdü sayfalardan rüzgâra savurdu...

Bir boşluk var ellerimde yarına ait

Bir de kör olmuş gözlerim umuda dönük...

Gözden akan her damla yaş

Gamzede gül yetiştirir hayata inat...

Anlayan var mı? Yaşamda,

Her şey su birikintisi kadar...

Yaşayan var mı? Deniz kadar özgür

Beyaz bir boşluk kadar kaygısız...

Bir çocuk kadar masum gülen nerede?

Sevap işlemek lüks olmuş sahte seherde...

İzini süren kaç âşık kaldı yeryüzünde?

Çıkarsız ısıtan güneş var mı evrende?

Yağmur bile yağarken günah yıkamaz

Alnına düşen her damlada bir acı bırakır yarına...

Yalandan ibaret birkaç gülüş mü aşk?

Kahkahasına kapıldığımız...

Gök kuşağında kaç renk var görünmeyen?

Siyah neden hep ölüm beyaza inat...

Yaşam iki soluk arası bilmece...

Gözler aldanmış dünün yarına yazgısı...

Beşikten kertilmiş zaman yaşama

Bir halka olmuş parmakta nefes almak...

Bir alın yazısı aşk yüzünün kırışıklığında

Hayatın sana çektiği son peşkeş...

Bir de mevsim var zihnimde yeşeremeyen

Tohumu acı olmuş suyu yalan...

Silik bir haritada görebildiğim tek gerçek

Yarına duyduğum kaygı...

Birde gözyaşlarım hiç bitmeyecek

Şafak sayan asker edasında her gün bir damla eksilecek...

Sahi yaşamdan tat almak bir mucize mi?