Alem Dar

alem dar gelir oldu bana

kaldırımlar yastığım

asfaltlar yatağımdı

üstümde yorgan olan soğuk hava

içime işliyordu artık...

yoktun yoktum yoktuk

koptuk birden bire

havada kaldı ellerim

senin pamuk ellerine tutunan ellerim

artık boşluğa tutunur oldu...

gene yattım yatağıma

kirli çamurlu yatağıma

göğe bakıyordum

bulutlardan sen yaratıyor

onla konuşuyordum

yüzünü çiziyordum

al yanaklarımda kayıp gitmek için

gözlerini çiziyordum içinde boğulmak için

dudaklarından kalbine akıyordum...

alem dar gelir artık bana

seni rüyalarda yaşamak

ucu kırık kaldırımlara başımı dayamak

sıkıyordu beni...

acıtıyordu...

bırakıyorum kendimi artık

derin deniz yeşili gözlerine...