Alfabenin İlk Harfinde Sevdim Seni

Sessizliği yazmak istedim

Dedi ki benzemem yazdığın şiirlere

Dedim dilimde tüy bitti

Tavrımı bakış tualime aktardı aynalar

Dedi ki aksim kuş mu tünedi ağzına

Tafran bana sökmez dedi zaman

Sustum

Eksildi harfler tek tek

Heveslendi anılar

Herşeydim dedi bazen

Dedim bazen hiç bir şey

Bekledim sesi kısık gün terkisinde gecemi

Yandı sevda yağdanlığı

Yüreğimde gölge oyunları sanki Hacivat

Karagözü olmayan karanlık bir duvar

Belki oluşumu anlatıyor

Perde arkası sinemde eriyen mum

İnledi gökyüzü

Kılıç çekti kalem kükredi orman

Şair uykudan uyan dedi

Bulutsuz yağar mı yağmur

Yağmur olsan da olsa sel gibi sözün

Gözlerine bakamadığım çiçek yüzlüm

Soru soramadığım

Anlat

Demir at gönlüme kimse duymasın

Rüzgarsız titrer mi avucuna düşen yaprak

Sessizliği yazmak istedim

Yazmadım yazamadım

Sana yasaklanmışım

Dilime dolandı bir şarkı

Sus diyordu mavi geceler

Hani yüreğime astığım gözlerin var ya

Yüzümü güldüren

Sırdaşım oldu

Sessizliğim oldu

Sus dedim karanlığını sırtıma dayayan geceye

Dinle dedim gözyaşına teslim olmuş vuslat

Sanadır bu şarkı aşk postuna bürünmüş ayrılık

Uzaklaştıkça ecele koşuyorum diyordu Mustafa Bozkurt

Canlandı düşlerimde öldürdüğüm duygular

Bir kez daha benli oldun mavi geceler

Sevgili

Bir gün ya yalan söylerse bakışın

Bil ki

Beni bana düşman eder döktüğüm gözyaşım

Bilesin ki

Gölgelendiğimde bana güneşi getiren

Kelime kalabalıklığında bulamadığım

Vazgeçtim sensizlikte sessizliği yazmaktan

Bil ki

Alfabenin ilk harfinde sevdim seni

Sen ise alfabenin son harfiyle zindana attın beni