Alfabenin Kayıp Harfi

Sahip olduklarımız

yoksulluklarımızın gölgesinde eriyor

güzeldir şiir

sen kadar hatta senden bile

ne saklar bilinmez

her dokunan kendi sızısını dinler

naif ince iğne iğne

kimine çuvaldızdır kimine dar ağacı

öyle ki gülistanda kar yangını da başlatır

bilinmez

karanfilli sokağın damlarında ötüşenler

bana anlattığı gibi sana da anlatır mı

gecenin amansız şair oluşunu

kim bilir

öğrendim

herkesin kendi göğüdür bilinmez güzellikler taşıyan

yalnız kendine şakır o kafessizler

herkes kendi göğünde özgürleşirmiş

kelepçelerine rağmen

bilmelisin ki

ömür hanım göçtü

eyvallahsız yıllara yakışan bir göçüş bu

mirasçısına kalansa

o sayfalardaki cümle enkaz

gülümse sen de

alfabeni tamamladın sonunda

grimuson

02/05/2016