Alışık

Alabildiğince renk renk içinde doğurabilmek yeniden alacakaranlıkta ki gizlenen sabahı

Her dirim kucağında bir ölümü büyütür

Oysa sevgilim korkularımla büyütüyorum hece hece!.. gecenin zifiri karanlığında seni,

çocukların bilmediği çiçek isimlerine benzeterek

Bazen gül,bazen yasemin,bazen de ...

Yaşamın kırılan kavkını,ay zannedip gece

Hayatla yeniden başladı çoğalmaya acılar

Bir/inci anlamında, tarifsiz güzelliklere gidecektik

Bak ip gibi yağıyor ince yağmur, ne için?

Toprağa kendini veriyor,namusunca kimse bir şey demiyor,bu alışkanlık yapmış teslimiyetçiliğe

Gerçi inanan da kalmadı evlilik müessine!..

Sen ki toprak kadar kutsaldın gözümde, yağmur olmayı seçtin, kendince

Alabildiğince

Gökyüzünde

Işık!

Alışacağız

Kahpelik dediğimiz

Her şeye

Veyahut hayatın bir parçası diyeceğiz!

Alışık olduğumuz her şeye!