Alkollü Şiir
yıpranmış anılar
tükenmiş umur gibi
hafif bir şeyler alıyorum üstüme
gece de gece gibi değil yeminle
yıldızlar edepsiz birer deniz feneri
(ben yandım bari onlar boşa yanmasın deyip
masadaki mumlara püf diyorum
hiç ısrar etmeden
küsüp sönüyorlar poff diye
a aa ne ayıp)
rakı kadehinin akustiğine kurulmuş
diyor ki müzeyyen senar
genc ömrümü çüüü rüttümm
genc ömrümü çüüü rüütttümm
gösküme vura vuraaaa
gösküme vura vuraaaaa
ölürem beennn
öööö lüü rem vayyyy
merak ediyorum
genç ömür nedir
ömür dediğin ne zaman gençtir ki diye
ne yıpranmış anılar
ne tükenmiş umur kalıyor
yok oluyorlar pufff deyip hepsi
anlıyorum
meğer
boşaymış ömür
bir kuple teessüf
bir kıyım müteessirlik
bir miktar melankoli ve
bolca allahına kadar isyan alayım
diyorum garsona
meze niyetine
buyur beyim
deyip sinir bozucu ve
sinirli bir tonunda
elli beşlik ömür koyuyor masaya
daaankk diye
densiz
dank ediyor ve
aklım başıma geliyor
yahu bir zamanlar gençtim ben diye
daha hınçla doldururken kadehe rakıyı
girdap oluşuyor
döne döne
o da ne
benmişim meğer kadehe dolan
hımmm
ilginç deyip içiyorum
bir lokmada kallavi kadehi
içime bir sürü mazi doluyor
bir tur
benzemez kimse sana
tavrına hayran olayım atıp
sıradaki şarkıya geçiyor o sırada müzeyyen abla
bir ihtimal daha var
o da ölmek mi dersin
demesin mi
-yuh artık bu kafayla çekilecek iş mi bu
al bende bi'telaş
al bende bi'telaş
ama var ya
yok böyle pürtelaş
ki
ancak bu kadar oluverirgari
elim ayağıma dolanıyor
ayağım elimle sarmaş dolaş
parmak aramda sigara
bir dikişte içiyorum
kalan ömrümü
kafam kıyak ve
tesadüf bu ya
ölmüş annenemin ördüğü süveter geçiyor elime
kıpraşıyor ötem berim
(kuşlar cikcikleniyor gecenin bu vakti
kırlangıçlar fora
yapmayın
etmeyin
yatın
uyuyun
benzemeyin bana oolum
diyorum
ses yok
meğer benmişim şakıyan
genç ömrümü çürüttüm diye diye)
annemin ördüğü süveteri geçiyorum üstüme
-ohhh! öyle bir hafifleme ki sorma gitsin
işte
tam o sırada çoğalıyor
ense kökümde bir tomar
tanıdık insan
içme
iiiçmee
sakın iiiiiiç meeeee
sakın harcama kendini
günah diye
hadiyin ülenn orrdan
genç ömrümü çürütürken ben
siz nerdeydiniz
deyip
fondip edip
dikiyorum kafama
kadehin dibinde kalan
az buçuk ömrümü
nasıl olduysa
ölü annem beliriyor kapıdan
ne işin var ana senin
hem de tülbentle meyhanede
pardon balkonda
demeye kalmadan
örtüyor
el işi
göz nuru seni üstüme
canım annem
hah işte
esas şimdi tam kafayı buluyorum
(anne
naaaptın sen yavv
diyecem içimden de
iç sesim uyumuş
yutkunup susuyorum
içime içime)
zaten öyle bir ısınıyorum ki seninle o esnada
- üstüme ne giysem bu kadar yumuşayamam
- ne içsem bu kadar sarhoş olamam
- içmesem zaten haram yaşamak
sonuçta sen varsan
yaşamak yaşamak
sonra uyumuşum
ya da sızmış
uyandığımda
ne anam vardı
ne süveter
ne sen
kaldığım yerden devam ediyorum
yaşamaya
bu da yaşamaksa
...