Allaha Dünyaya Ve Küçük Harflere

ben bir şair olsaydım

büyük harfleri sevmezdim

intiharı düşleyen bir kelebek söyledi.

ne ki o

daha hangi kıtasındayız bile bilmeden

sen türkü tutturursun

şehirden kamyonlar geçer

kirişli bir yalnızlık kurulur gözlerimde

şehir allahtan berî

uzun labirent olur çıkarız olmazlara

beni bu pişmanlıkla gömeceksiniz

sevilince değil sevince bile geçmeyen onunla

ayaklarımda postal

kalbime indirilen darbelerden daha küçük şirkler peşindeyim

diyelim bu nasıl bi akşam sabah nasıl bu

kim bu ceketlerini omuzlarına atmış yürüyen adamlar

beni allahtan sorarsanız hayırsızdı diyecek

yok belki sessiz bir leblebi yemiş gibi anladım

anladım anladım bu olmamaklığı

şehir allahuekber

gözlerin en çok yeni kıyafetlerine yakışıyor

hep bu gözlerini giy

çocuklar üşümesin diye allahuekber

sıcak yatak serin uyku sünepe romantizm

allahım ben bir leylek gördüm

ben ilk defa bir leylek gördüm

ben hep leyleklere kördüm

uyandığımı bildiren saatler olmasa anlamıycaktım

ne ki şimdi bu

cüppemin altında saklanan şirk

yüzümü kendine döndü

şirk üzre x .

beni bu aymazlıkla vuracaklar dünya

daniskasitatik bir değirmen

içinde dönen

kuşlar bile hazır kıta bunu beklerler

gidip üzerine sıçarlar yeryüzü padişahın

böylece boka bulanmış insan avcılığı keşfeder

sanayi inkılabı yüce makinist

allahuekber

ben hep bu gözlerimle kör olacağım

kelebekler hergün bir gün olacak

senin en çok mahzun oluşun

bir devrim gibi tekrarlansın

her saniye ayrı bir şirk deyip

devlet bile burayı böyle öpemez kafirler halkalansın

ben hiç büyük harf kullanmazdım şair olsaydım