Alnı Açık Aşk

Dilimdeki,

Yurdumdaki aşk;

Alyazmalı,

Selvi boylu aşk.

Bildiğim,

Bilmek istediğim.

Karacaoğlan,

Köroğlu,

Aşık Veysel,

Tüm Anadolu ozanları diliyle

Anlatılan,

Gözlerinde bir orman yangını olan

Aşk.

Aşkı Memunları sardım

Kırk bohçaya,

Attım en derin kırk arşın

Uçurumlara.

Yudum ellerimi kırklayarak

Temiz pak pınarında

Namusun.

Biz gerçekten sözlerin,

Gözlerin,

En saf gönlün,

Yavru ceylan misali,

Lekesiz, tertemiz olan sevginin,

Alçak kuytulara gizlenmesine gerek duyulmayan

Alnı açık sevmeleri sevdik.

Bil ey aşkı arayan gönül

Kadehler, günlük hoyrat işlerin arasında

Açık saçık sözlere dökülen değil;

Kırk bohçaya sarılı

Hazine bilidiğimiz aşkı.

Nasıl anlatılır ki;

En özel mücevher

Paylaşılmaz.

Aşk iki kişiye mahsus,

Bir başkası göremez,

Gördüğü aşk değil.

Eğer aşk bir anlık hisse

Bu yanılgının ahında;

Doğan ay, yıldızlar

Menekşeler, güller

Birbir dökülürler...

(Ocak 2010)