Altı Perdelik Oyun

/dünyayı bir şiirin içine koysalar

sonsuza kadar orda bıraksalar/

I

perisi olmayan bacalar kadar

yalandı her şey

herkesin bedeni biraz çorak

ruhu balta girmemiş yağmur ormanı

sevgili dediğin nil kadar uzak

toplu bir üşengeçlik koynumuzun yılanı

hayatımıza yazılan romanı okumaktan uzak

itinayla yakaladık stres denen çağın hastalığını

ve gözü bağlı ebenin tuttuğunu göreceği an kadar

bulanıktı her şey

annemden öğrenmişim herşeyin sevmekle başladığını

bir menekşeye yurt olan saksı toprağını da

buğday başaklarına yurt olan bir tarlayı da

aynı sevmeli ve ayırt etmeli

üzüm yemek isteyenle bağcıyı dövmek isteyeni

II

saksının yerini kim değiştirdi

hangi saksı

hani şu düşüncemin eşiğindeki saksı

şu kafatasına benzeyen mi

ey ağırlığınca altın eden kader

diyorum ki

dalıversen saksının kurumuş toprağına

önce tohum sonra filiz ardından fidan

ansızın bir ağaç olsan

üstümde baharlık mavi elbisem

eteklerimi havalandıran rüzgarı kışkırtırcasına

saçlarımı ince belime indirsem

urganı pembeden bir salıncak

ucunda güllü minderi

hani diyorum

dallarında yeniden sallanıversem

aman ha yanlış anlama

yaşarcasına...

III

beynim binlerce karıncanın istilasına uğramış sanki

bu kaşıntı beni nereye götürür ki

yoksa türlü kimyasaldan aklaşmış saçlarım mı

bu kaşıntının sebebi

bu hapşırık nöbeti de neyin nesi

araya sıkışmış bir gazete haberi

uzun olmasa ya da üşenmesem okuyacağım da

ah bir üşenmesem

geceye uçurtma salmışlar sanki

eteğinde zil takılı köçek gibi oynatıyor perdeleri

kaldırmış aradan hayayı edebi

üşengeç bedenime inat yerinden fırlayan gözlerim

süzüveriyor kırmızı lambalı pencereyi

yer değiştiren iki gölge korku filmi gibi

munzur kalemim dürtüp duruyor beni

hadi bir senaryoyla süsle bu tembel geceyi

adam kadının postunu sermiş yüreğine

uzanıvermiş ateşinin önüne

rahat alabildiğine rahat

ekonomisi tavan yapmış ülke sanki

kadının düşünceleri çelişkili

birazdan yağmalanacak toprak gibi

ekmeğe aç bakan çocukların bulamadığı

zeytin tanesi gözleriyle görüyordu

bir sigara molasında ruhunun terkedileceğini

ben de uykuya meydan okuyan gözlerimle

görüyorum bu senaryonun akıbetini

izbe bir sokağın köşe başında

afişleri yırtılmış bir sinema salonun arka sıralarında

varoş çocuğunun filmden çaldığı

siyah beyaz repliklerle bir bilet fiyatına

sevgilisinin elini tutmasından öte geçemeyeceğini

yok yok bu seneryoyu acilen değiştirmeli

biraz burjuva kesime hitap etmeli

adam kadını öldürmeli evet evet öldürmeli

öyle aşktan falan değil

yüreğine serip ateşinin önüne uzandığı

postun üstünde aksiyon olmalı

göğsünde uyurken sırtından bıçaklamalı

ruhumuzu işgal eden apoletler gibi

film vizyona kapalı gişe girmeli

meydanlarda eşitlik narası atan birine

sattırmalı kara borsa biletleri

borsa demişken birden aklıma geldi

kârdan zarardan ne haberdir

öyle bir dedikodu duydum ki

sarı bir gelin baştan çıkarıyormuş

evli evsiz herkesi...

IV

yerimden kalkmadan yapacak birşeyler bulmalı

çokta eften püften olmamalı az biraz da işe yaramalı

karanlığın ihtişamı beni de delirtmek üzereyken

bir şiir okumalı şairi attila ilhan olmalı

ezbere konuşanlara inat kitaptan okumalı

kitaplık ellerini tutamadığım adam kadar uzak

ne yapmalı bir tıkla üşengeçliğe sadık mı kalmalı

cümle alem sanal aleme bu yüzden mi hasta

açılıverdi önüme derya gibi usta

herkesin bir pia'sı olmalı

eksiksiz ölmeli ellerini tuttuğunda

ya da dağ başları gibi yalnız kalmalı

yalnızlıkta sevdaya dahil mi tıpkı ayrılık gibi

bu gece harika bir şeyler olmalı

mesela sisler bulvarının köşe başında

ruhum orta boylu bir adama çarpmalı

karşılaşmamız iki eski sevgili gibi olmasa da

iki eski tanıdık gibi olmalı

ama mutlaka olmalı yoksa infilak edecek başım

istanbul minarelerinde okunacak adım

acemi şairin yalanı az biraz masum olmalı

ama herşey luzumundan fazla beyaz

boşverdim en iyisi delirmek

ya da delirtmek karanlığın ihtişamını...

V

gecenin uçurtması yırtılmış sanki

bu durgunluk korkutmuş perdeleri

bir ucu taze ölüyü sarmış kefen

diğeri süzülüyor yaslı gelin gibi

bu defa da hayal gücüm zorluyor beni

hadi bir gölge oyunuyla süsle

aklını firar ettiren bu gardiyan geceyi

dünyanın rahmine düştüğümden beri

her yer cinayet mahali

duvarda titrek silüetim mübarek hakim sanki

savun diyor savun kendini

vurdum diyorum ben vurdum

hiç acımadım en sevdiği yerinden

en sevdiğim yerinden vurdum yüreğimi

bir ben gördüm kimseler görmedi

bir ihtimal kör bir aşk'ta görmüş olabilirdi

yemini yalan sözleri kimse izlemeye gelmedi

gözler desen yalanın en has kardeşi

galiba yine en doğruyu ellerim seçti

klavyeyi bir hamlede dizginledi

daha kaç dizgini elimden kaçmış sözlerim vardı

geceye kaptırdığım aklımın fragmanında izledim

sanki uzun metrajlı bir film fragmanı

al ileriye sar geriye bitmedi

ulu orta verilmiş bir sözde dondurdum kareyi

uzaklarda eriyen bir buzdağına çarptı geri geldi

genetiği bozulmuş ekşi elma tadında gezerken

ıslanmayacaktım parfüm yağmurlarında

kutuplarda nesli tükenen penguenler

çoğalırken kürsü başlarında ve dünya yağmalanmış

doğunun baharatları gibi kokarken

evrenin atlas yorganını yedi kıta birden

tam tekmil yırtarken

ben parfüm sıkıp sözlerimi vurmuşum çok mu...

VI

gözlerim filistin gibi direniyor uykuya

bedenim insanlığa teslim dünya

müjganla ben ağlaşırken

sarsıldı takvimden bir yaprak daha

kız çocuğu hayallerimi kırmızı rugan pabucumun

içine doldurduğum günden beri

bir umudun terkisinde gezdiriyorum kendimi

yarın kurulacak yine o büyük senfoni

çalacak tüm eski parçaları ömrümden

oysa ben türkümün gölgesinde ölmek için doğmuşum

naylon dünyayı beyaz kağıda yazan şairken

dilimin acı ezgisinin hevesiyle sözü sazından sökülen

bir sürgün olursam ve bir dağlıya vurulursam

beni dünyaya dünyayı şiire gömün

uçurtma vurulur iner perde...