Altı Üstü Aşk

Karanlığın ilk damladığı geceye

Alnımı sürüyorum

Beklemenin sabrı yok

Kısa bir nefes lazım bana

Aniden ölmek için

Bir düş

Bir düş ki yakaza gibi

Ellerin gibi masalsız çıplak

Seni ölmeseydim hayatıma

Bu kadar sevmezdim

Kendime "sus"larım var benim

Sana küslerim kadar

Kaybettim dünle savaşlarımı

Şu an

Sancılıyım dil ucumdan boğazıma

Bir çığlık mesafesi

Asılsam kulaklarına

Bir avaz da düşürürüm

Hayal çocuklarımı

Aşk işte altı üstü

Yer beyaz gök beyaz

Şehri terk eden kuşlar beyaz

Cennetinden kovulan ahh! gibi

Tel tel dökülen günah gibi

Bir asır gibi işte

Sen ne dersen de

Başımda gölgesi bembeyaz

Can kıyısından alnıma döşenen deniz

Hangi dalgaları geçip bana yüzecek

Parmağında zehirli yüzük taşıyan

Kadın erkek herkes

Dokunmadan yıkılan kumdan kaleler

Onlar böyle

Bizimse

Çürümüş toprak gibi visalimiz

Al şimdi seni yüzüme vur

Dur

Topla çaresizliğimizi

Giremediğimiz kapıları çarp

Şimdi parçala, böl sol yanımda

Hesabı düş benim ömrümden

Çünkü

Bin kere dünyaya doğdum

Bir kere aşka öldüm ben