Altmış Yedi Yıl

Altmış yedi yılı yaşamışlığın

Bir hatırı vardır elbet

O güzel günlere hitaben

Bir varmış bir yokmuşa gider iken,

Ne sen beni unut

Ne de ben seni,

Öl desen de ölemem

Yaşadığımı sanan zaman

Her günün bir özlemi vardır

Maziye dayanan,

Ne sen beni unut

Ne de ben seni,

Yaşıyoruz bir bahane bularak

Umutlarımız boşa çıksa da

Bugünün yarını varmış

Bir yalanın kursağında,

Ne sen beni unut

Ne de ben seni,

Kaderde varmış yalnızlığa

Bir ipucu da olmak

Yaşamak uzaklarda

Bir hiç'in yokluğunda,

Ne sen beni unut

Ne de ben seni,

Yetti demekle yetmiyor işte

Duvarlar ağlamaya mahsus

Soğuk, sert ve katı

Üç günlük ömür icabı,

Ne sen beni unut

Ne de ben seni...

* Berlin, 20.02.2024 *