Ama Bilirim Hiç Bir An Gelmeyeceksin

Ama bilirim hiç bir an gelmeyeceksin..

Ne bir yorgun güvercin ne bir göçmen kuş var

Evet gözlerinde bitmez tükenmez bir güzellik.

Bende ise yokluğunda her mevsim sonbahar

Ama bilirim hiç bir an gelmeyeceksin

Kokun rüzgarlarda melankolik bir efkâr

Ellerin yine her zamanki kadar güzel

Benim çiçeklerim ise açmadan solar

Ama bilirim hiç bir an gelmeyeceksin..

Yokluğun büyümüş içimde İstanbul kadar

İçimdeki duygular mat, hevesler mesnetsiz

Dökülmüş ömrüme gökyüzünden siyahlar.

Ama bilirim hiç bir an gelmeyeceksin..

Gözlerine gömdüğüm gençlik, saçlarımda kaybolan yıllar

Senden ayırdığım çığlıkları geleceğime sürmüşüm

Bende tükenmiş aşk gibi umut gibi bütün arzular.

Yavuz Bülent Bakiler Hocamın şiirine nacizane naziredir..