Âmâ Sevdam

Bana bilmediğim dillerden anlat sevdayı

Arap, Fars bile olsa en kalınından

Kabul...

Eksilmişse heybemde sevdalar

Neyleyim Fransız asaletini, kadın zarafetini

Bana Romeo'nun Jüliet' e aşkını

Çöllerde kaybolan mecnunu anlat.

Ve Leyla'nın göz yaşlarını

Katre katre kum taneciklerinde dağılan

Şehrazat havasında dalayım uykulara

Sonu gelmesin masal dolu sevdaların

Azmış sabahlara

Nazlı bir bebek olayım avuçlarında

Nenni de nenniler söyle gece yarıları

Tamamlanmamış uykular vaat et yine

Vardiyasız aşklarda.

Buğday tenli bir gecenin

Son dördünden kalma çocuklarını

Avazı çıktığı kadar bağırt gün sonlarında

Sak ne varsa yatağında düşle sevişen

Sevdaya kalksın bu gece

Unuttuğum tüm türküleri söyle

Melodisi kayıp zamanlarda

Halk dilinde bir âşık

Yahut sanat icrasında

Bir maşuk tadında

Geç şimdi söyleme hiç birisini

Bilirsin, bir türkü vardı sevdiğim

'Dağlar seni delik delik delerim,

Kalbur alır toprağını elerim.

Sen bir kara koyun,

Ben de bir kuzu

Sen gittikçe ardın sıra melerim.'

Çal ve söyle yine türkümü yanık sevdanla

Ben yine tutuşayım ilk baharımda

Taze gelin nazlanmalarında.

Unuttuğum sevdaları an şair

Bağrım alev alev yansın yine

Susamışlığım bitmesin satırlarda

Feri sönmesin sözlerimin.

Bak,

Âmâ bir sevda yüreğimde,

Derin bir uykuda.