Aman

Şafak sensizlik

Kanlı ellerimde kurban olmuş umutlarım

Gökyüzündeki yıldızlar kadar bana uzaksın şimdi

Ben seni aldığın nefesten bile çok sevdim

Nefesin konardı sevda nöbetlerine

Saat on ikiyi hiç geçmezdi

Geçseydi eğer seni kaybedeceğimden korkar

Bütün saatleri on ikiden bir dakika bile geçirmezdim

Şimdi kanlı ellerimde aşkım var

Sen olacaktın ellerimde

Ellerimde ellerin ellerim olacaktı

Şafak yalnızlık

Ölümüne rezil oldum bu aşkta

Kahrolası acılarımın özrü geçmez mutsuzluklarında bensiz kaldım

Sen olmadan ben hiç tam olamadım

Saf ve temiz bir aşkın kucağına atmıştım ikimizi

Gittiğin kollarda bir parça kir var sanıp hüzünlendim

Sen hiç temiz sevemez miydin?

Ben seni kurban ettiğim bugünlerimin yası bildim

Başımı kapattım fatihamı okurken seni değil

Kendimi öldürdüm saydım

Yaşamak sensiz hiç mümkün olmaz mıydı ki?

Gözlerimde nemli hayalin var

Nemsiz bakamadım hayaline

Hep nemliydi gözlerim yokluğunda

Buğulu bir cam gibiydi

Yemyeşil bahçelerden topladığın çiçeklere saysaydın gözlerimi

Yağmurlu bir güne denk gelmezdi belki hayalin

Şafak hep sensizlik

Başka sevmelerin ıssızlığına itemedim ben kendimi

Sevemedim başka ihtimalleri

İhtimaller çoğalsa bile ömrümde

Ben bir tek seni ömrüm bildim

Ömrümdeki m harfleri de beni terk etti

Örülen aşkların saçındaki toka oldum sandım

Ördüğüm hayallerimdeki ağ olmazsın sandım

Beni ağına düşürüp canımı yakmazsın sandım

Şafak imkânsızlık

Derbeder ateşimde har olurken gönlüm

Koca bir yalnızlığın içine attım kendimi

Bu kadar da kahrettim kendime

Kötüydüm, insafsızdım, iflah olmazdım

Acıydım, acıttım

Bendim kötülükleri besleyen

Senden yana iyilikler aşkın uğruna serilsin de

Ben kötülüklerin battaniyesini örterim gökyüzüne

Sonra yıldızlar üşümezler bir daha hiç

Şafak yıldızlara ölüm bir kala

Gökyüzünden düştüler, sen gözümden düşemedin

Nemli sonbahar çoktan terk etmişti beni

İlkbahara yetişemedi umut çiçeklerim

Kopardığım beklentilerim seviyor sevmiyor fallarına harcandı

Sevmiyor diyemedim

Deseydim kalbim bana tokadını yapıştırırdı kaderin

"Bilmiyor muydun?" derdi ezilirdim

Şafak sana bir dakika kalsın isterdim

Düğünüm olurdu gelinliğimin içinde ben en güzel

Yokluğun izmarit olurken

Yakan bir gönlüm varken

Ben alev sen duman

Karlar altında kalsam da

Yanmak bana yazılan

Yazgısı çiğnenmesin şuurlu kaderimin

Var git aman...