Amele Sevda
Dert bir değil ki sokağında
Yürek tüccarlarına kafa tutan
bir kaç amele
Önce geldiler
ara sokaklardan kaçamak
gönülleri toktu karınları aç
çıkmaz bir sokakta
kamburdu sırtları
Bakan yoktu yüzlerine
Kirliydi sakalları
mağrurdular
kem gözlerde
bir o kadar suskun
dervişlerden seyyahlardan
sordular sonra
sevdadandır
sevdadandı
sevdadan
Oysa tek lekeleri
Kırılan şarap şişelerinden
arta kalan.
Kim bilebilirdi ki
Hangi gözleri karşılarına aldılar
gözlerini kanatırcasına
ve sonra gittiler
Hangimiz yaşamadık
hangimize kalemimiz yüktü
yüreğimizdeki prangaların hamalı
değil miydik sadece
Aklanmadık mı bir köşede
uzaktan uzağa severken
cebi cepkeni delikte olsa
güzel yürekli insanlar olmadık mı
yorgunduk bir mola vakti
ayakkabımız da delik
ağlamaklıydı gözlerimiz
hangimiz sevmedik
kıvrılmıştık sol yanımıza doğru
kaldırımın köşesinde
ezilmesin diye
tetikte bir tilki uykusu
sevdadandır
sevdadandı
sevdadan...