Amiral ile Gül Çiçek
Adım AmiraL
Dizginsiz mevsimlerime gem vurmadı yıllar
Günlerim
Sakar bir masalın uçurumundan düşerken
Uçsuz bucaksız bozkırları katlayıp
Arka cebinde sakladı
Pinti dünya
Yurt tutturdu küheylan duygularıma
Bir avuç hara’yı
Önümde balya balya sonbahar
Ağzımda bir sap karanfil
Hıçkırıkları yelelerimden tutan
Yetim anılar
İnmiyor çıplak sırtımdan
Seyis kılığına girmiş umut
Kırbaçlayınca
Sessizliğim tutturuyor acılı bir ezgi
Haydi kısrağım düş önüme
Sen pamuklu bulutlarda kıvılcım çıkar
Ben bozkırlarda çiseleyen ateşinden ıslanayım
Çatlamaya ramak kala
Gülücükler çeksin yularları
Nal toplayan mutluluk yetişsin bize
Deli tayları birlikte büyütelim diyor
Duydun mu Gül çiçek
Dinledin mi kişneyen türkümü
Gelmezsen
Mechullüğüne takılıp ayağımı kıracağım
Vuracak sensizliğim beni