A’mor

teni,

kefeni

yalnızlık hüznüdür

alında, rüzgarında, yabanında, bozkırında gelinciğin

hani,

hani bazen,

boy veremeyen gök olur ya düşler

ah o düşler ki, en çok fuşyasına aş eren begonvil gibidir

her

ne kadar

kekremsi bir tat olsa da

yudumsamasını bilene gece yüklü bordodur yaşamak

ray

olup ta

uzamasını bilene de

bavul dolusu hasret, peron, peron ayrılık olur aşk

ah

o aşk ki,

deminden, devrimlerinden.

feyz-i ala cennetinden sürgün yemiş altı kısık cehennem gibidir…