Amorf

Her vicdan kendi mabedini yıkar günü geldiğinde

Ve ihtilaldir aşk, kuşatmasıdır bir kalbin bütün günahlarını

......

Yüzün yankılanırken gece kuşunun çığlığında

Emir verildi;

Ol!

Hüviyetin sabahın dördünde

- Güneş yaratılmamışken henüz tam da -

Kanımla çizildi bir hayalin tam ortasına

Mart on bir

İki yara arası bir dünya çizildi, alnının yazısına

Önünde iki adım

Biri sen

Biri günah

Ben yoldum senin önüne gel geç sonrası Cennet belki, düşümde

Sen masal perisi bir iguana gövdesi yalın bir cümle 'son günah' inandığın kadar

bilmedin.

- Cehennemde yanmadı kimse içim kadar,sen ağlarken

Bundandır hep de susmalarım -

Anla diye de demedim

Gülümsemeydim sana bir çocuk oyununda masum şeytan

- Ki büyümedi hala hiç bir umudum senin kadar -

Ve kimseyi kirletmedi ellerimdeki çamur kendim gibi

Bundandı sonrası hep kendimi kurşuna dizmelerim

Gözlerinin önünde ruhuma anarşim

Dünyam çok benim gel sayalım yeniden

Varsa yüreğin!

Ben Tanrı dedim sen Araf sevginin limanına

Bağladığım bütün gemileri yakmadan, bir iblise uymadan

Bilerek ve isteyerek ve ölerek ve doğarak yeniden

Gözlerin yaşarmasın diye geçip gittim her seferinde son kez

Ben hiç dedim adıma sen dur ardım sıra

İstedim ki bir onurun olsun

Not aldım adını, ölmeden önceki son dileğim

Son şeytan!

Şimdi; sen okurken bu şiiri

Şehrin yıkılacak yeniden

Kararacak bütün ışıkların ve insanların

Ve ellerin ve gözlerin ve dudakların

Yeniden..

Şimdi; sen ölürken bu şiiri

Ben yeniden doğacağım.

___________________________________________________________

Şiirimi günün şiiri seçen kurula teşekkür ederim.

Saygılarımla..