Amorf

İçin için çekilip

Diz çöken bağdaşır külüyle

Yeniden yanmak isteyen

-Duman sayıklar ateşle-

Hiçbir şeye benzemez

-Karanlık uyutur, biçimsiz boşluğun içinde-

Asude bir işgalin tebessümüyle

Şehrin kapanır gözleri

Yitik gölgeler uyanır

Kimsesizlik sürüklenir geceye

-Susku yanık nameleri kavisler-

Sarılır seyrani alevlere

-Efkârı denk tenler kavrulur-

-Yangın dağlarlar yüreklerinde-

Sıcağa dayanamayan mum gibidir zaman

Eriyip gider anıların ardından

Ne ben unutulurum ne sen

Kendi yalnızlıklarımızda

-Eksikliğimizi valizleriz-

Silinmeyen izlerin yolculuğuna

Ağır aksanında voltalar aldatılır

Diz dermanı kadar olan ayrılıklar

Vücuda sürtünen ten ayazıdır

-Sevişmek yalan-

Küs vakti avaz tadan avuçlar

Ne kadar büyük ısırırsa ruhu

Kan o kadar ısınır

Bir parmaktan fırlatılır hayatlar

Gem vurulmuş sevgide

Duygulara konuşmak yasaktır

Aşk tütüp durur

Sönmez içimizde asla...