Ana/dolu Sevgi Yolu

Evet kızacaklar bana;

Yalandan söylüyor, içini aç bak,

Hepsi palavra diyecekler;

Asıl bu sözler palavra.

Şimdi açıldı gözüm:

Hey Havva neslinin kızkadeşlerim, annelerim,

Kadınlar, kızlar

Sözlerim size

Dinleyin ta kalbin içlerinde.

Sevgi,

Sizin en iyi bildiğiniz iş

Niye mi?

Bir çocuğu en güzel seven kimdir?

Sevgiyi anlatan, öğreten

Rabden bir hikmetle sevgiyi veren

Anne olan değil mi?

Dünya yüzünde en güzel iş

En kutsal meslek ne?

Eğer bir meslek seçilecekse

Annelik elbet,

Başka türlü insan nesli,

En şerefli yaratılan

Dünyaya halife olmaya nasıl erecek.

Sadece bir devam mı?

Değil,

Duyguları, sevgileri nasıl en küçükten

En büyüğüne bilecek

Bir erkek ne bilsin,

Karnında dokuz ay taşımayan,

Anneliğin nasıl versin.

Sevginin çağlayanı,

ilmek ilmek duygular yumağı,

Bir kadın ki insanı en duygu yüklü hali

Erkek de hiç mi duygu yok,

Ne yalan söyleyeyim ne kadar var:

Tarih söylüyor işte,

Kaç savaş çıkmış, kaç can gitmiş

Bir hiç uğruna.

Onca acı, onca intikam kimin eseri

Hangi cins daha zalim,

Kim daha şefkatli...

Asıl dediğim,

Bir toplumu büyük bir aile yapan

Annenin kanatları altında büyüyen

Ter temiz nesiller değil mi?

Yabancı mürebbiyeler mi asalet aşılayacak

Kreşler, çocuk yuvalarına

Para kazandırmak için mi?

Anne, anne olamayacak,

Yavrusu büyürken kendi

Kapitalist çarkın altın ezilecek.

Modern dünyanın köle tüccarları,

Çekin ellerinizi tertemiz fıtrat üzerinden,

Ne reklamınıza,

Ne modanıza verilecek etimiz var.

Elifin kağnısıydı Kurtuluş savaşını çeken

Çanakkalede destanlar yazan

Mehmetçiğin annesinin vasiyetidir oğluna;

Yavrum ya şehit ya gazi ol

Ezdirme bu mukaddes Ana/dolu yurdunu

Hakkımı Helal etmem bir adım dönersen,

Fatihler, Alparslanlar bekliyor şehadet yolunu.

(Eylül 2010 İstanbul)