Anam....

Anam,herşeyim benim

Beni doğuran,dünyaya getiren

Özümün suyu

Herşeyim benim

Öyle özledim ki seni

Anlatamam inan bana

Yokluğunun soğukluğu

Yüzüme vurdu,soldum

Öyle hasretim ki sana

Yaşamamın bir amacı kalmadı

Az önce çocukluğum geldi aklıma

Hani yaramazlık yaptığımız için

Abimle bni cezalandırıp

Ağzımıza biber doldurmuştun

Günlerce yanmıştık sanki....

Şimdi ise o acıyı çoktan unuttum

Hasretin daha çok acıtıyor canımı

İçimi yakıyor,eritiyor

Bir de neyi hatırladım biliyor musun?

Biz hiç senin kokun olmadan uyuyamazdık

Her gece yatmadan önce

Tülbentleri başına bağlardık

Sonra koynuna sokardık

Uyku gözlerimizden akardı

Yine de beklerdik

Mis gibi kokun sinerdi üzerlerine

Ve onları küçücük avuçlarımızın arasına alıp

Minicik burunlarımıza yapıştırıp

Koklar Koklar koklardık....

Senin kokun olmadan uyuyamazdık

Şimdi bırak varlığını

O tülbentlere sinmiş kokun bile yok...

Yok,yok,yok...

Anlıyor musun beni!

Artık eskiden kalan hiçbir şey yok....

Özlüyorum ben eskiyi

Özlüyorum ve ağlıyorum

Hiç kimseyi umursamadan ağlıyorum

Her yerde ağlıyorum

Ve utanmıyorum ağladığım için

Çünkü ben anam için

Senin için ağlıyorum...

Ve inan bana

Gözyaşlarımı senden başka hiç kimse dindiremeyecek

Benim gözyaşlarım hiç dinmeyecek.........