Anla Artık

Ben,

Yere-göğe sığdıramadığım

O koskoca dünyamı

Küçücük yüreğine emanet etmiştim.

Hatırlarsan;

Ne olur ona iyi bak,

Kırma,

İncitme demiştim.

Zira,

Ustası yok ki tamir edilesi

Varıp,

Bir gece vakti

Apansız kapısına gidilesi...

Oysa şimdi,

Paramparça sayende

Tuzla-buz.

Ne anlarız biz sevmekten-sevilmekten

Ey sevgili !..

Kabul et,

Kabul et işte

İşte biz buyuz.

Buyuz.

Oldum olası maharet belledik kırıp dökmeyi

Sevdadan yana.

Papatyaların suçu neydi

Peki,

Peki ya gelinciklerin?

Erguvanlar da öyle.

Haksız mıyım sevgili

Susma,

Susma.

Ne olur Allah aşkına bir şeyler söyle...

Şimdi çöl yangınlarındayım

Asumanlarımı kimler dindirecek?

Ya hicranlarım !...

Ne kadar gün eskitsem,

Ne kadar zaman sarsam yaralarıma

Bir yanım hep noksan

Bir yanım yarım.

Anla artık sevgili

Anla.

Sen varsan ben varım.

Sen,

Sen varsan ben varım