Anladım

Sıcacık odamda kuş tüyü

Seni düşürken tuğla olan yastığımı

Uzun otobüs yolculuklarında

Aradım

Bitmek bilmezdi geceler

Sensiz yalnızdım kimsesizdim

Gazzede hem öksüz hem yetim

Kalan çocukları görünce anladım

Çaresizdim bağlamıştın elimi kolumu

Dilim kesilmişti sanki bitmiyordu suskunluğum

Dili doğduğunda mühürlenmiş olanları

Duyunca anladım

Anladım ne ilk ne de sonsun

Aşk denen yolda küçük bir çukursun

Sendeledim sende kirlendi beyaz papuçlarım

Üzülmeye gerek yok daha yolun çok başındayım