Anlamak

İlk önce ruhununu kaybedersin, o bütün inancını

Sonra aşkını da feda edersin, herkeslerden sakladığın kalbini

Toprakta dayanır kapına,oda ister hakkını

Saçlarını, gözlerini,dokunuşunu bütün bedenini

İstesen de öyle acısızca, bir anda ölmek gibi bir şansın yok

Hayat tek tek alıp götürecek senden, her bir saç telini

Biliyorum hayat acımasız fakat insanlar daha çok

Kimseler bilmez, kimseler umursamaz yüreğini

Beni belki anlarsın artık, ben küçük bir ağaç değilim

Devasa ağaçların gölgesinde, ölüme mahkum zavallı

Yosun tutmuş bir kaya hiç değilim

Her gün tekrar tekrar dalgaların şamarladığı

Yalnızca, evet yalnızca çok sevmiş bir adamım

Herkeslerin gıpta ettiği, bir sevdiğinin anlayamadığı