Anlamazsin

Bazen kahredersin yaşadığına

Uçurumlardan atarsın kendini

Düşecem korkusuyla yaşarsın

Korkma ki

Kendi cennetinde yaşayasın

Yalanda olsa doğruda

Bazende gecelerde kaybolursun

Bir türlü geçmez zaman

Tırnaklarınla duvarları kazırsın

Bulamazsın ki gün ışığını çıkasın

Haykırırsın yalnızlıktan

İnlemeler birikir elbet

Bulamazsın seni duyan kimseleri

Kapılar kapanmış olsada

Ararsın anahtar deliğini

An gelir ağlarsın tutamazsın kendini

Sebepsiz sanırsın göz yaşlarını

Oysa her damlası neler anlatırda

Anlamazsın

Daha ağla ki anlayasın