Anlamsız Yalnızlık

gündüzleri gece ömrümün

günleri zakkum tadında

gördüm hepsini

gözyaşlarından eşyalar topladım

şehrin sokaklarında

inanmadığım falların girdabı

boğuyor

bütün bozgunları yaşıyorum

yasaklanmış duygular

yalnızlığın cinnetinde

hayatsız kalmışım

iniltiler dünyasında

bütün güzellikler kusturucu

gün doğumlarını parçalıyor

mor bulutlar

lekesiz sular arıyorum

ürküyorum

anlamları kayıp umutlar / dan

güneşi çoğaltsın diye

aynalar kırıyorum

beklediğim mutluluk boşuna

ötelere yakın ömrümü

gözden geçiriyorum ...