Anlatamadığım
Eski zamanlardan kalan
Bir yağmursun belkide
Belkide sonsuzluğa açılan
Kapalı kapıları açan anahtar
Yalnızlığın son noktası
Aşkın ilk harfisin
Kalabalıkdaki yalnızlık
Yalnızlıkda yığınsın
Belki bir şarkı plakta
Belkide koşan bir çocuksun parklarda
Belki bir yolculuk
Belki de yokluk
Belki acı yada ne bileyim hüznün en ortası
Güzel kokansın güllerin içinde
Sonsuzluğun vardığı son noktasın belkide
Başıma koyduğum yastık
Üzerime örttüğüm yorgan
İctiğim bira
Gezdiğim sokak
Yada kavuşurken yapılan en hüzünlü veda
Gördüğüm en güzel kadınsın
Sevdiğim ilk ve sonsun
Hergün varsın ama
Bana yoksun
Yaptığım en güzel hata
Sevilmesi en güzel olan
Ve en zor olansın
Ve en güzeli de
Sevdiğimsin
Benim olmayacağını bildiğim halde
İnadına hayatımsın
İnadına aşkımsın
Sen bitmesi yıllar süren bir şiirin
Son mısrası
Bilinmezliğe giden
Geminin sancağı
Sen belkide
Belkilerin içinde
Kaybolan ihtimalsin
Sen en bilinen yerin ücrasısın
Yani sen kelimelerle anlatamadığımsın...