Anlatamam

Kimi zevk için,

Aldırır kürtajla çocukları

Kimi asgari Ücretle çocuklara

Yardım eder,

Kimi öldürdü diye sevinir

Kimi öldü diye,

Büyük ülkemin dar sokaklarında

Hiç kimse şikayetçi olmadı olamadı

Mutluluk yerine yağmur girdi

Pencerenin arasından,

Biz bunu hak etmiyorduk

Bizi sadece acılar kucakladı,

Oysa rengarenk Hayallerimiz vardı

Acılar hep bir adım önden gidiyordu

Bizden,

Çocuklar üşüyor,

O minik parmakları Soğuktan

Morarmıştı,

Eriyordum santim santim

Bir mum misali,

Tırnaklarınımı kanattım duvarlara

Öfkeli yazıları yazarak,

Mutluluk Piyongodan çıkacakmış kadar

Uzaktı Bize,

Bir ağlayış bir yalvarış

Bir de haykırış gördüm

Çocukların gözlerinde

Anlatamam,

Belkide bu Son seslenişim

Gözlerim zifir karanlığında...