Anlatıp Durmayın Artık Göç Masallarını

Kıvranıp duran dehlizlerde sayısız kalp damarları

Bulunduğu boşlukta öptürüyorsun

Gözü kara yüreği yanık soğuk terli alınları...

Bordosunu cellatlara okşatan Mayıs

Birbirine karışan katran siyahı haykırışların içinde

Karanlık nasıl da parlıyor

Anısız kalsın diye umutlar

Tanığız

Emeğin nasıl katledildiğine

Kötürüm bir gerçeğin çürümüş rahminde ölü doğuşlarına...

Gök gönüllere yıldız yıldız düşüyor olmalarına

Ey Soma

Azrail'e otağ olan mühürlü karanlık

Çek elini yakamızdan

Koma bizi ölümlere

Koma...

ondörtmayısikibinondört