Anne!..

Sensiz kuru çöl gibi, hem gündüzüm, hem gecem;

Sen gülersen gül açar, dilimdeki her hecem;

Başımın tâcısın sen, gönül tahtımda ecem;

Dünya-âlem bakmasın, bana bir sen bak Anne...

Damla damla yağmur ol, gözlerimden ak Anne...

Hâlâ gelip üstümü örteceksin sanırım;

Ben seni bir gün değil, her nefeste anarım;

Büyüdün oğlum dersin, işte ona yanarım;

Hasretlerin yakmasın, sevgin ile yak Anne...

Damla damla yağmur ol, gözlerimden ak Anne...

Canım yansa ansızın, ?Anne? diyor gözyaşım;

Yokluğuna dayanmaz, çatladı sabır taşım;

Sensiz bir yanım eksik, hatıran can yoldaşım;

Cennet kokan gülleri, saçlarına tak Anne;

Damla damla yağmur ol, gözlerimden ak Anne...

Sen kınalı kuzunun meleştiği her seste;

İlâhi bir güftesin, seni söyler her beste;

Şah damarda gezinen can dediğim kafeste;

Rabbimden sonra sana, secde etmek hak Anne;

Damla damla yağmur ol, gözlerimden ak Anne...

Kabul et Anneciğim, yavrundan birkaç satır;

Kırk yılda bir olsa da beni dizinde yatır;

Yüreğimde gül kokun, hep seni hatırlatır;

Dünyada senden başka derde derman yok Anne;

Damla damla yağmur ol, gözlerimden ak Anne...

Saat: 21:55