Anne

İlk sen beni kandırmışsın anne

ilk sana aldanmışım.

hani hep güneşli olacaktı havalar,

çayırlarda koşacaktım.

Aydınlık olacaktı yarınlarım,

uykularım uzun,

sevgilerim boy boy

hayatsa engebesiz olacaktı.

Bu ne karanlık şimdi anne?

Yolum dar,

yolum sessiz,

Yalnızlık diz boyu,

ağlamalarım sensiz

Ne elimi tutan var,

hayata takılıp düşünce,

ne sırtıma bez koyan terleyince.

Bir sıcak çorba ol da,

gel günlerime.

öptüm geçti de ,

Tek sen kandır beni yine...