Anne

Annem sana şiirlerin en güzelini yazmak isterdim

Ama sen öyle bir duygusunki içimde

Seni anlatacak kelime yok anne

Seni her gece aradım yanımda

Yokluğun buz olup içimi acıttığında

Ilık nefesini gül kokunu duydum

Kendimi sıcak kollarında sandım

İşte sensiz gecelere böyle dayandım

Sen kayıp giderken ogün elerimden

Kaybetmeyi öğrendim en incesinden

Bir nokta olduğumu senden ayrılınca anladım

Önce sevmeyi sonra gülmeyi en sonunda yaşamayı unuttum

Oysa ben sevmeyi oysa ben umudu

Olacak cümlesini severdim

Artık burası senin olmadığın güneşsiz bir şehir

Hasretin bu şehrin güneşi görmesini engellesede

Ben içimi günes görmeyen bu şehirde

Senin o sımsıcak sevginle ısıtıyorum