Anne

Masmaviydi gözlerim

Sadece seni görüyordum anne

Utanıyordum başkasına bakmaktan

Başkasına bakmaya hakkım yoktu anne

Ağlıyordum kızıyordun anne

Kızmamalıydın anne ağlamama

Ben senin hakkını düşünüyordum

Gözümden akan damlalarda

Biliyordum ödenmeyeceğini bu hakkın

Dokuz ay ne demek anne

Hiç usanmadan sıkılmadan

Çok ağırdı yükümlülüğüm

Hele anne dokuz ay sonrası

Nasıl anlatabilirim ki

Anlatmaya kalksam kelimeler kıyafetsiz kalır

Sen anne anlatılamaz bir cansın

Hep yanımda oldun

Benim için yaşadın

Karanlıklar vardı sen çıkardın aydınlığa anne

Saçlarınla örttün üzerimi, beni sen ısıttın

Sen beyaz bir laleydin, kırmızı bir güldün

Yalnızlığıma eşi olmayan bir dosttun

Hep sana koştum canım yandığında

Korkularımla sana uçtum kimsesizce

Sen Allahın bana verdiği bir melektin anne

Sanki benim için hep yaşadın

Sen var ya anne bir güneştin

Sen aydınlattın sen ısıttın sıcaklığınla

Sen yalan yanlış tanımazdın

Hep kolların açıktı sarılır kucaklardın

Sen var ya anne nasıl bir insansın

Beni dokuz ay karnında usanmadan taşıdın

Saçlarımı okşardın hep dizinde

Ben hiç büyümedim gözünde anne

Beni hiç büyütmedin

Sen beni hiç aklından çıkarmadan benle yaşadın

Sana ne desem bilemiyorum

Ne kadar koşsam sana ben ulaşamam

Allahın bana verdiği en önemli armağansın

Sen anne iyi ki varsın.....