Anne - 9

/fesleğendir kadın...

içine dökülür gözyaşları, el değince saçılan kokusu bundandır/

sana gelirken anne

tüm yolları unutuyorum

her yol sana çıkar sanıyorum

kayboluyorum

geceye sesimden yekpare bir çığlık düşüyor

ne zaman seni düşünsem, sana benziyorum

büyümüyorum senin kızınken, sadece bekliyorum

beni dinler gibi yapan düşlerimin

tozunu alamıyorum hissederken

avuç içlerine yağamıyorum nur gibi

neresinden tutsam hayatın, ayrılık

bir yanılgı bulaşıyor ellerime, zaman

belki yalnızca zaman

al beni koynuna anne

masallar bizi / biz zamanı avutalım

anne uzakları yakın etsene

beni benden geri getirsene

duysana kalbimin davullarını

yakalasana anne

uçan balonlar gibi ellerimden kayan umutlarımı

en güzel yerinde biten masalların kederli sayfalarını

yırtsana geleceğimden, acıklı sonları

umutsuzum

ayrıca yalnızım, yabancıyım bu düzene

sesler ve yüzler yalancı bir rüzgar

belki kayıp yıldızlar ardınca bilinmeyen boşluklar...

örselendi yine sahipsiz heveslerim

bir uçurtmanın kuyruğunda kaybettim çocukluğumu

geceye kanrevan bir öykü gibi bulaştı sözlerim

çamurlaşmış pişmanlıklar hücrelerimi deliyor sanki

siper olamıyorum anne kimselere

kendime bile seslenmekten aciz

kendime bile çare aramaktan yorgunum

anne afişe oldum

yerin diplerinden yer beğeniyorum yurtsuzluğuma

uzakları yakın edemiyorum

gidemiyorum derman aradığım yarınlara

paslanmış bir feryat yükseliyor içimden

ispiyonculuk yapıyor sırrım

kefil olamıyorum hafızam için

güvensizim anne

bir hasretle kopar sandım fırtına

bir sevmekle geçer sandım yangınım

pervane oldum kendimi değirmen sandım

kendi eksenimde dönmekten döndü başım

başka yol yokmuş sana çıkan

bana açılan kapı yokmuş

ben kirlensemde

temiz kalan

anne..

bir ilahisin içimde

mistik kentinin etrafında dönüp duran

ben avare, ben divane, ben..

kaybolmuş bir kız çocuğu

dilimde dua, okusam, okusam

anne..

anne..

anne beni diriltsene

böyle yaşayamıyorum

...

fulya/temmuz2011