Anne Hadi Üfle

' Bana kirletilmiş bir yalnızlık bıraktılar sadece ...'

Gözlerimin yaşını akıtıyorum nicedir

Yüreğimin çukurlarına...

Bilmiyor

Görmüyor

Duymuyorum

Hüznüme çizdiğim intihar filmlerini...

Ayrılık yaşı gelmiş ömrümün

Vedalarımı toparlıyorum odamın boşluğuna

Tek satır yazmak gelmiyor içimden

Ama gözlerim tek tek uçuruyor kuşlarını

Ayrılıklar diyor dilim

Sevdanın değişmez alın yazısı...

Anne hadi üfle gözlerimin içine

Bu damlalar dağıtacak mürekkebimi ...!

Daha sabaha çok var diye avunurken

Donmuş bir öfkeyi

Öylece ırgalıyor sükûnetim

Ve ben içimde bir dünya imge

Kırgın

Kızgın

Öylece kıvrılıyorum şiirlerin köşesine...

Duydun mu bak anne..!

Kurşun yağıyor yine üryan kalmış kelimelerime

Gözyaşlarım hayallerimle kesiştiğinden beri

Umuduma gün yüzü yok

Nicedir karanlık zihnim

Bir sen bilirsin anne

Bir maviliğe nasıl yakışır gülmek

Bir sen anlarsın anne

Gözlerimin b/eladan imlasında

Harflerimin sızıyla başkaldırışını ömrüme...

Saçlarını şiirler tarıyor acılarımın anne

Ben olmaktan çıkalı nicedir bilmez misin?

Karanlığa suskularımı gömmekten yorgunken

Sabrı isyanla nasıl kınadığımı

Görmez misin anne...!

Sevinçlerimin çocukluğuna bir buse anne...!

Suçüstü yakalansın zaman

Ne kadar anladıysam hayatı

O kadar yaşayayım anne...

Sendeleyen yüreğime sür şefkatini anne

İhanetin sıcaklığı soğumamışken daha

Öznesine hapsedeyim muhtemel gidişlerimi...

Anne...!

Nicedir uykusuzum bilsen

Koynuma uzanan yalnızlığım körüklendikçe

Bir kez daha ölüyorum...

Hadi üfle yüreğime anne...!

Yılmayan hazanmış teni sarartan

Yaşadım anladım anne...!

Anladım...