Anne Patiklerimi Yeniden Örer Misin
aklımı muzurluklar sarıyor
küçük küçük asma dalları
gibi yüreğim müziklerde
apartman duvarlarına
usul usul hüzünlerim tırmanıyor
gülüyorum
horul horul uyuyorsunuz çünkü
alnımın tam kenarında yara izim
gidişat hakkında sorular soruyor
sırası mı şimdi
ayaklarım gıdıklanıyor
geceler içimde savcılarıyla dolaşıyor
sol tarafımda bir gülün
geçen yıldan kalmış
hala esiyor kapanmamış yarası
oysa içimde gözlerin kapanıyor
bağlar tütüyor üzüm karası
gülüyorum
horul horul uyuyorsunuz çünkü
Uluslararası amcalarım toplanıyor
Fransa'yı soykırıma yardım etmekle suçluyor
Cezayir yetmedi mi
ılımlı Hutular'la Tutsiler'le ne işiniz vardı diyor
bir yandan Japonya
Hiroşima da Nagazaki de
Memleketim gibi
ölenlerine
radyasyon izlerine
mezarlarda sessiz sessiz ağlıyor
gülüyorum
horul horul uyuyorsunuz çünkü
ve insanoğlu çok garip
çok değişken
her ne ise
kana doymuyor
ayrıntılara gelince
kendine saygı duymuyor