Anneciğim

Senin o gülüşlerin gönlüme hayat verir

Hiç durma başucumda sen hep gül anneciğim

Sen yanıma gelince tüm kederlerim erir

Sensiz bana dünyada kanat,kol anneciğim

Sen olmayınca dünyam sanki sarhoş oluyor

Tüm sevinçlerim ölü,hislerim boş oluyor

Sen yokken şu gözümden ne yaşlar boşalıyor

Hasretinden gözyaşım olur sel anneciğim

Sen varken hayat cennet,sen yokken sanki zindan

Özlemin kalpte hançer farkı yok gayrı kından

Kurşunlara dizseler vazgeçmem şuh sevginden

Bu yürek ve bu gönül sana kul anneciğim

Eski bir şiir olup düzeltmeler bugün yapılmıştır.

15.04.2010

13:59