Anne...e

Günah sevmekle başlar sorsam mı ? neydi günahın

Sabahın körü gecenin üçü

Özveri göğsünden

Kucağında yavru,bitmeyen pınar

Uzayan geceler

Soramadım günahın neyidi Anne

On beşinde budak yirmisinde dal

Hayata boy veren

Verirken masum karşılık ummadan

Verdiğin emeğin

Adına kader dendi

"Alında çizgi "

Müşahede ettim zay yazdı Anne

Birde ayrılık rüzgârı esince mecalden kesildi dizlerin

Çöl rüzgârları figan'dı

Yol vermez dolu gözlerin

Hayal etmek zor

Badem gözlere ağıt yakmak

Yakılan ağıt zar doldu Anne

Çıkmaz sokağın merdivenlerinde tırmanırken

Ucu hüzün yüklü dönüşü olmayan

İçinde ne hayaller emzirdiğin

'Alın teri'

Göğsünde yanan

Yanar dağın kor'u lâv oldu Anne

Doğum sancıları öykülere konu"sığmayan "

Ayrılıklar ölüm acılar sızı

Kurumayan göz yaşı

Sadece sevmekti günahın

İzaha muhtaç

Anlatmak istedim

Anlatımı gönle har esti Anne

Dişi rol çok yakışmıştı sana,Havva'dan gelen,

Adem'le buluşunca çile!Katlandın katladın

Rahmeti esti Tanrının

Çünkü rahmet melekleri

Şefkatinle kucaklandı,Sema'nın raksı'na eş

Mahremine yol oldu Anne.

İçinde göz yaşı olan

2011.Ocak.12