Annem

Bir anne kokusu esiyor dışarıda

Balkona çıkmaya korkuyorum annem

Yatağıma uzandım soğuk kış akşamında

Üstümü örtmeye gelsene annem

Hasret olmadan kıymet bilinmezmiş

Ayrılık oğlunun yüreğinde kedermiş

Sana anne demek eskiden ezbermiş

Şimdi kıymetini anlıyorum annem

Gülücüğünün güzelliğiyle can buluyorum

Hasreti unutup telefona sarılıyorum

Belki sadece sesini duyuyorum ama

Ben aynada gözlerini görüyorum annem

Hayattaki tek gerçek senmişsin

Dışarıda yalana alıştım ben annem

Sen tüm hayatını unutup bizi seçmişsin

Ben tek gerçeğimi istiyorum annem

Birgün elbet bitecek bu hasret

Gelecek bu oğlun koynuna sabret

Seni çok seviyorum oğlum diyerek

Beni o sıcacık yüreğine hapset annem

Nazar boncuğumsun sen benim

İyiliğin ve şevkatin adısın annem

Gündüzleri yorulmayan,geceleri uyumayanımsın

Sen benim canımın içindeki cansın annem