Annem Kadar....

seni özlemlerime benzetmiştim

ve belkide

onun için bu kadar cok sevmiştim.

umutlarımı calan umut tacirlerine inattın

gecmişe sünger cektiğim yeni bir hayattın benim için,

kol kanattın..

biliyormusun gecmişte sımsıcak bir yatagım hiç olmadı benim

soğuk kış aylarında anneme sarılıp yatardım

yanmayan sobanın başında uyanırdım

hatırlarım,annem hep uyanıktı,o hep ağlardı

sebebini bilmez bende ağlardım,

sonra işe giderdim 11 yaşında

kahvaltımın yarısını martılar yerdi

karaköy acıklarında biterdi,

ağlardım,

sonra güneş batardı,kapının önünde cocuklar top oynardı,bisiklete binerdi

ağlardım,

umutlarıma hayallerime ağlardım,

annem ağlardı ağlardım.

şimdide sana ağlıyorum

çünkü seni hiç susmayan gözyaşlarım kadar,

hiç olmayan bisikletim kadar,

seni sen olamayacağın kadar cok sevdim..

annem kadar sevdim...