Annem..ardınca Dolaşırdı Mevsimler..

Bakışların bir söylem olurdu

Sararır benzimiz, nutkumuz tutulurdu.

Sen yürürdün, ayaklarında zaman

Narin ellerinde yeni bir dünya kurulurdu..

Sabahları güneş olur,

Sessizce girerdin odalarımıza..

Bir aydınlık, yüreğimizde tarifsiz nur

Ağlayarak çıkardı gece içimizden..

Bize hep hasret uzatırdın kollarını,

Üzerine dökerdi gökyüzü bütün ışıklarını,

Parlak yıldızlarla kucaklanıp ışıl-ışıl olurdu evimiz

Vazonda gül olup açardı yakamoz..

Başında nadide bir çelenkti mehtap,

Ardınca dolaşırdı mevsimler

Tebessümün bir şirin çiçek/yüzün afitap

Gülüşün hep bahar olurdu..

Şimdi ufuklarda kaybolan bir tren;

Gelir acı bir çığlık gibi üzerimize sesi/n

Dağıldı hanemizden artık sürur

Ah! nice bayramlar ki sensiz; ...hasretle eller öpülesi..

05/04/2007/İstanbul