Ansızın Çıkıp Gel

Dışarda hava buz gibi

Ayaz mı ayaz

Aralığın hoyratlığı üzerinde

Sakla yüreğine tutunmuşken gözlerine

Kirpiklerine asılıyım

Kapayıp düşürme

Yokluğunla sınayıp

Bırakma çaresizliğin kollarında

Öyle çok dolu dolu yutkunuyorum ki

Boğazımda düğümlü sözcüklerden kesikler

Susuyorum

Sustukça çoğalıyorsun

Haylaz bir çocuk gibi

Yüreğime dolanıp durdun

Bazen fırtına taşıdı gözlerin

Bazen de güneş

Zamanı güneş olmanın şimdi

Dışarıya kar

İçime sen yağıyorsun

Üşüyor yüreğim

Tutmuyor ellerim

Sen gurbetim

Gözlerim yollara düştü düşecek

Bir gün ansızın çıkıp gel