Ansızın Dudaktan Dökülenler

Karanlık bir odada yanlız başımayım,

Dışarıda durmak bilmeyen bir fırtına,

Yağmuru eksik kaldı sanma,

Onlarda sen gittiğinde gözlerimden aktı akıyorda...

Kocaman bir boşluktayım şuan

Bir elimde resmin yeter

Dünya yıkılmış banane.

Gözpınarlarım kurumak üzere sen yoksun hala

Ne bir telefon, ne bir mektup, ne bir haber

Belli ki sende istemedin hiç

Ulaşılmaz olmayı seçtin ve gittin.

Ben mi?

Benden bana birşey kalmadı gözyaşları hariç

Hala bıraktığın yerdeyim

Ya şimdi gel Ya Hiç . . .