Araf

Misaller yapraklarıdır papatyanın

Ne kalabiliriyorum ne gidebiliyorum

Bir seviyorum bir sevmiyorum

Ah bu Arafın cehennem gibi azap

Gece ile gündüz arası gibi imkansız

Gün doğar gün batar sensiz

Yüzün aydınlık, gölgen karanlık

Seni özlediğim zamanlar

her fecr vakti vuslat anlar

İçimdeki asi gurur, sessizliğim isyan

Sana dair ne varsa hep nisyan

Sensiz suskunum ve mutsuzum

Ama ya kurallarım, engellerim

Doğru olan ne ?

Doğrum olan ne ?

Sen kadar zor sensizlik de...

ve gözlerinde bazen Martı ağıtları

bazen de göktaşları

ki sayfalar yırtılır Dilinde kopan kızıl kıyamette

her kelimen Lal renkli şarap misali zehir

damla damla ölüm diye akar ömrüme

ama ziftine zincirli ayaklar varken bedenimde

Mahzunum

mahkumum

çünkü sana mağlubum...

24 aralık 2012

manisa

yazan ; çağrı yusuf ibrahimoğlu ve sadegül bayrak