Arafın Kıyısında

Var ile yok arasında ince bir sızı bu,

ne tam bir vuslat ne de tam bir gidiş.

Hayatın yolları kapalı, yasaklar uykusu,

ruhumda bitmek bilmeyen o sessiz direniş.

​"Gel" desem kaderin duvarı aşılmaz bir dağ,

"git" desem kalbimde kopuyor binlerce fırtına.

İki ucu keskin bu aşk, boynumda gizli bağ,

sıkışıp kaldık zamanın en hüzünlü katına.

Gel ile git arasında yüce bir yazı bu,

ne yarım bir hasret ne de tamamlanan uzlet.

Ayrılığın ağır olur hem yokuşu hem de yolu,

içimde hiç bitmesin istedim senli bir ülfet.

Bu kaybolunan değil eksik kalınan bir çağ,

varsın desem sanki sus payısın gecenin koynuna.

Bu aşkın fırtınasına direnen yorgun bir dağ,

yoksun desem bu kez de inkar sayılırız arafın kıyısına.

Aşkla...